Afgelopen periode was ik weer in India, in ons projectgebied in Andhra Pradesh. Het is goed om daar regelmatig te zijn, zelf te zien hoe het ervoor staat en te ondersteunen en om gesprekken met stakeholders te voeren.
Het beeld is over het algemeen stabiel. Voor kinderen tot en met 14 jaar gaat het goed. In bijna alle dorpen gaan zij structureel naar school. Dat is het resultaat van jarenlange inzet, vooral door de mobilisers. Zij zijn dagelijks aanwezig in de dorpen, controleren schoollijsten en gaan langs bij gezinnen als kinderen niet op school verschijnen. Dat gebeurt door het voeren van gesprekken en uitleg, een aanpak die werkt.
De mobilisers werken met overzichtslijsten per dorp. Daarin houden ze bij welke kinderen naar school gaan en waar uitval is. Er is op dit moment vooral uitval bij migrantenfamilies. Gezinnen trekken tijdelijk weg voor werk en nemen hun kinderen soms mee. Het gaat vaak om jongere kinderen, waarvan ouders het niet aandurven hen achter te laten. Dit zorgt voor een momentopname die afwijkt van vorig jaar, maar is wel verklaarbaar.
De leeftijdsgroep 15 tot 18 jaar blijft het meest kwetsbaar. Na klas 10 stoppen jongeren nog regelmatig met school. Afstand, kosten en in sommige gevallen kindhuwelijken spelen hierbij een rol. We zien hierin wel verandering, huwelijken vinden namelijk later plaats dan voorheen en het aantal is sterk afgenomen. Waar dit eerder tientallen per jaar waren, gaat het nu om enkele gevallen. Soms blijven meisjes ook na een huwelijk naar school gaan. Dit komt mede door de dagelijkse inzet van mobilisers. Dat was een paar jaar geleden nauwelijks denkbaar.
In de groeves en fabrieken is de situatie ook verbeterd. We hebben meerdere trainingen gegeven over veiligheid en het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen. In fabrieken zien we dat PBM’s (persoonlijke beschermingsmiddelen) vaker worden gebruikt, al blijft herhaling nodig. In groeves blijft toegang lastig en vraagt verandering meer tijd.
Wat opvalt, is dat het gesprek in de regio veranderd is. Ouders, bedrijven en lokale overheid spreken elkaar aan. Ouders hebben respect voor de mobilisers en wat ze betekenen voor het onderwijs. De mentaliteitsverandering die we de afgelopen jaren hebben bereikt is een belangrijke basis is voor de komende jaren. Maar we zijn er nog niet, daarom blijven we ons inzetten. Wil je meer weten over onze aanpak of een steen bijdragen? Kijk op www.artefoundation.nl.
